Ji salan sala 2014an
bû. Ew sala ku bi sed hezaran kurd û ereb û ermenî û aramiyên
ji ber şer û tevliheviya li Sûriyeyê mal û milkên xwe li cî
hiştibûn û reviyabûn. Rojek ji rojên wê salê ez û dostê xwe
yê salan Omer Dilsoz li nav Sûra Amedê digeriyan... Ameda ku ji
ber axaftina bi tirkî her kes jê gazinan dike. Wekî tê hişê
min, em ji aliyê Deriyê Mêrdînê ve dihatin û em ji Xana Hesen
Paşa derbas bûbûn. Li ber deriyê dikaneke li milê rastê dengekî
bi erebî li ber guhê min ket û hema pê re jî çend gotinên bi
kurdî ku mirov jê şerm dikir:
“Bi kurdî bêje,
bi kurdî. Vira Amed e, bielime kurdî!”
