10/30/16
10/3/16
Parseka Dermanan*
Ez
wê rojê li Amedê, li Deriyê Çiyê bûm, li Qada Şêx Seîd.
Hewa
ecêb bû, geh şilî bû geh sayî bû. Carê dinya vedibû, tavekî
xweş derdiket, lê paşê baranekê didayê û erd şil dibû. Piştî
ku baran disekinî, careke din tav derdiket lê hê erd ziwa nedibû,
dîsa baranê didayê.
Rewşa
baranê jî wekî rewşa hewayê bû; carê hema çend dilop
dibariya, mirov jê nedireviyan lê carê jî baraneke gur didayê û
hema her kesî çavê xwe li stareyekê digerand.
Gava
baranê careke din sist kir, kalemêrekî bala min kişand. Wî
kalemêrî çend dest cilên stûr lê belê peritî û qetiyayî li
xwe kiribûn. Di ser wan cilan de jî cakêtekî wekî wan cilan
peritî û qetiyayî li ser bû. Kalemêrê ku ji bo xwe ji baranê
biparêze kîsikekî naylon wekî şewqe dabû serê xwe, erebokeke
destan ya yektekerî diajot. Erebok ji wan erebokan bû ku li pêş
tekereka biçûk heye û bi her du destikan tê bilindkirin û
ajotin.
Wekî
ku ji bin naylonê ser erebokê xuya dibû, barê zilamê kal kaxiz,
karton, kîsikên naylon, yanî tiştên ji çopê hatine berhevkirin
bûn. Kalemêr bi ereboka xwe çû û li ber qutîka çopê zîq
sekinî. Qutîka çopê jî hema hesinekî bi qasî metreyekî bilind
û li nîviyê wê jî xelekeke hesinî hebû û kîsikeke naylon pê
ve hatibû girêdan. Hesinê giloverik yê hema bêje du bostan ji
xeleka hesinî bilindtir, nedihişt ava baranê bikeve nav kîsikê
naylon.
Zilamê
kal, bêyî ku zendên xwe ba bide, destê xwe xist nav kîsikê
naylon ango nav çopê û kaxiz, karton, tilûmokên avê û kolayê
û hema çi tiştê kaxiz, naylon yan jî metal hebe ji navê derxist
û di ereboka xwe de bi cî kir.
Karton
û naylonên di erebokê de wisa xweş hatibûn tekûzkirin ku dema
carê bayekî hinek xurt dihat û naylonê li ser hildida jî, tu
tişt jê nedibir.
Piştî
ku wî kalemêrî hemû “tiştên bi kêr” ji nav wê çopê
derxistin, cilê xwe yê ji ber şalwarê amedî derketî careke din
baş xist nav şalwarê xwe, şalwarê xwe ji navtengê ve hinekî
hilda jorê û ereboka xwe li ser tekerê pêş ajot.
Kalemêr
wisa bêdeng û bê his tevdigeriya ku ew çend kes di wirê re
dihatin û diçûn lê haya kesî jê çênedibû.
Gelo
ew kalemêr li ser vê rewşa ku “tu kes wî nabîne” tu carî
fikiriye? Hema belkî tune be, belkî tenê xeyalek be? Lê ev xeyala
kambax xeyala kê ye ku kalemêrek xistiye vî halî?
Dema
min li çûna zilamê kal temaşe kir, ez ketim nav hizr û ramanan.
Gelo vî kalemêrî malbateke çend kesî xwedî dikir? Êvarê ji bo
şîvê çavê çend kesan li riya wî bû? Di maleke çawa de
dijiya? Rojê çend danan xwarin dixwar? Belengazî, feqîrî,
bêçaretî, tuneyî, perîşanî, keda helal, jiyaneke bi rûmet,
bêminetî... û li gelek tiştên din fikirîm.
Gava
ji nav deryaya hizran derketim û vegeriyam jiyana rastîn,
kalemêrê ku av li mîroyan şîlo nedikir,
ji zû ve çûbû û ji xeynî çend qaşilên fêkiyan ku dema tişt
ji nav çopê derdixistin ketibûn derdora kîsikê şîn, li dû xwe
tu şop nehiştibû.
Roja
din di eynî saetê de li heman ciyî bûm. Erd ziwa û ezman sayî
bû. Tavekî tûj li jorê dibiriqî. Meydana Şêx Seîd ji mirovên
betal tije bûbû. Hema kî ji xwe re ciyekî rûniştinê dîtibû
li wirê rûniştibû. Gelek kes jî wekî mîroyan digeriyan û ji
derekê diçûn dereka din. Min li dora kîsikên çopê yên li qadê
çavê xwe li wî kalemêrî gerand, lê ne li wan deran bû. Ez
qaseke xweş li wir li benda hatina zilamê kal mam, lê nehat.
Çend
gavan ji wê, kîsika çopê ku min do kalemêr li wir dîtibû,
pîrejinek hema li ber rê li keviya qadê rûniştibû. Pîrejina ku
kaxizek di destê wê de bû, hema kî di wirê re derbas dibû gazî
dikir. Ji kurikan re digot, “kurê min, were were”, ji keçikan
re digot, “keça min, were were” û ji zilamên navsere re jî
digot, “bavê min, were were”.
Gava
ku kesên wê gazî dikirin berê xwe didanê, bi heyecan digot “were
were”. Kî diçû balê, jinika pîr kaxizê di destê xwe de nîşan
dida, paşê bi destên xwe çokên xwe miz dida û bi tirkiyeke
xirabe alîkarî dixwest.
Gava
bala min çû ser pîrejinê, jineke temenê wê li dora sî salî li
ber sekinîbû, kaxizê pîrê di destê wê de û li pîrê guhdarî
dikir. Jinika ku ji pîrê fêm nedikir, xwe tewand û xwe nêzîkî
wê kir. Piştî ku jê fêm kir, ji nav çenteyê xwe pereyekî
kaxiz ku ji rengê pere yê şîn diyar bû sed milyonê tirkî ye,
li gel kaxizê pîrejinê dabûyê, da pîrejinê. Lê pîrejinê
pereyê jinikê lê vegerand û nivîsa li ser kaxizê di destê xwe
de nîşan da. Jina ciwan ya ku ji vê helwesta pîrê tiştek fêm
nekiribû, ji bo alîkariyê çavê xwe li derdorê gerand. Kaxizê
pîrê dirêjî du xortên ku di wirê re derbas dibûn kir û ji wan
alîkarî xwest. Yek ji wan xortan pêşî kaxiz nîşanî pîrejinê
da, piştî derdê pîrejinê fêm kir, li jinikê vegeriya û ji nav
dikanên li hember dermanfiroş nîşanî jinikê da. Diyar bû ku
pîrejinê dixwest jinik dermanên navên wan li ser kaxiz dinivîse
jê re bikire.
Jinika
ciwan rahişt kaxizê pîrê û di gavê de çû cem dermanfiroş
derman kirîn û hat ew derman dan pîrejinê.
Wê
gavê min dît ku kalemêrê li ser çopan digere, bi ereboka xwe ya
do, li hemberî pîrê sekiniye û ew jî wekî min li wan temaşe
dike. Piştî ku jinika ji pîrê re derman anîn çû, wî kalemêrî
di ber xwe de kir niçeniç û ereboka xwe ajot û çû.
Li
dû çûna wî kalemêrî min berê xwe da kîsikê çopê; kalemêrê
xwediyê erebokê, gava bala min li ser pîrejinê bû, tiştên
bikêr ji navê derxistibûn.
Jina
pîr ku hê jî li ciyê xwe rûniştibû, derman xistin paşila xwe
û ji kîsikê di destê xwe de çend gep nan derxist û piç bi piç
xwar.
Gav
nanê xwe dixwar, haya wê ji min çêbû. Bi awirên gumanbar li min
nêrî. Paşê jî zû bi û rabû û ji wirê çû.
Ez
çend rojên din jî hatim Qada Şêx Seîd. Lê min ew pîrejina ku
parsekiya dermanan dikir nedît. Lê ew kalê ku çopan tev dida û
tiştên bikêr ji navê derdixistin wekî her car li war deran bû.
Rojekê
li ber qutîkeke çopê ez çûm ba kalo. Min pirsa pîrejinê jê
kir. Kalo bi awayekî neqayîl, got “Lawo, ew jin dîneka dera hanê
ye. Parsek e parsek. Nake û dixwe. Mirov ked nede, dibe?”
Belê,
mirov ked nede û bixwe nabe. Lê carekê ez ketibûm pey çîroka
pîrê. Min bela xwe ji kalo venekir. Min bi israr ji kalo pirsî. Di
dawiyê de wî got divê ez li dora dermanfiroşan li pîrê bigerim,
bi taybetî li dermanfiroşên li derdora Parka Sumerê.
Li
ser gotinên kalo, min berê xwe da Ofîsê û ketim sikakên nêzîkî
Parka Sumerê. Gelek rojan çûm wan deran. Li wê derê li
çayxaneyên nêzîkî dermanfiroşan bi saetan rûniştim, lê min
pîra parseka dermanan nedît.
Rojekê,
dema li cadeya paş îstasyonê dimeşiyam ku biçim malê, min ji
dûr ve ew pîrejin dît.
Pîrejinê
ji aliyê taxma Rezan berê xwe dabû wê pira ku diçû aliyê Parka
Sumerê. Ez jî wekî ajanekî bi dizî ketim pey pîrê. Ez heta
nava Parka Sumerê li pey pîrejinê çûm lê li nava parkê pîrê
ji ber çavên min winda bû.
Ez
li nava parkê gelekî lê geriyam. Lê min ew nedît. Dema ku ez ji
bêkêriya xwe gelekî hêrs bûbûm, min dît ku pîrê ji avahiya
li parkê ji deriyekî derket ku li ser derî bi tîpên gir dinivîse
“EM JI BIRÎNÊN ROJAVA RE BIBIN DERMAN”.
* Min ev çîrok di 02.10.2016an de di 3yemîn Festîvala Çand û Hunerê ya Hevgirtina Rewşenbîrên Rojavayê Kurdistanê de xwend.
2/28/16
Ji bo Samsung Galaxy Tab 4 7.0 barkirina Romê*
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({
google_ad_client: "ca-pub-1948528654417048",
enable_page_level_ads: true
});
-
Dosyeya Firmwire daxe (https://mega.nz/#!sJ0kWDiY)
-
Dosyeya firmwire ji zipê derxe
-
Dosyeya Driver ji vir daxe (https://mega.nz/#!lRNQxRiI )
-
Odin v3.10.7 daxe (http://dl.sammobile.com/Odin3_v3.10.7.zip)
-
Odinê ji zipê derxe
-
Odin v3.10.7 veke
-
Telefonê di moda Download de reboot bike (Telefonê bigire û paşê bi hev re pêl van bûtonan bike: Home + Power + Volume Down)
-
Telefonê bi USB bi komputerê ve girê bide, bila Odin telefonê nas bike.
-
Dosyeya Firmwire (tar. md5) di AP / PDA de hilbijêre
-
Bila îşaret TENÊ li ser "Auto Reboot"û "F. Reset Time" HEBE.
-
Bûtona Start bitikîne û li bendê be, Odin wê her tiştî
hal bikeand wait few minutes
* Min van gavan li ser tabletan neceribandiye. Min ev agahî ji ser malperan berhev kirine. Lê min bi heman rêbazî Rom li Samsung Galaxy 3 7.0 ceribandiye û tu problem çênebûye.
Beriya ku hûn dest bi barkirina Romê bikin, ji bîr nekin ku berpirsyar hûn in, ne ez im. Ez pêşniyar dikim ku beriya hûn dest bi barkirina Romê bikin, yedeka hemû tiştên li ser tableta xwe hilînin.
#googleads
11/30/15
Li kuçeyên Amedê tiyatroyeke nîvcomayî
Ji roja kuştina
Tarhir Elçi ve pirsek di mejiyê min de ye:
Heke kamera ne li
wirê bûna?
Yan jî, heke ne di
qeydê de bûna?
Gelo wê çaxê ev
tiyatroya nîvcomayî wê çawa bûya?
Min jî wekî her
kesî ji ser medyaya civakî li hemû vîdyoyên wê gavê temaşe
kir. Ji qeyda mobeseyê heta qeyda ku kameramanê DÎHAyê
kişandiye...
Qeyda kameraya
DÎHAyê dereng ket ser înternetê. Heta wê gavê di çapemeniya
tirk de “şahidên bûyerê” digot “Tahir Elçi demançeya xwe
kişand lê nekarî bi kar bîne.”
Paşê derket holê
ku kesê ji cadeyê ve bi bazdan tê, wê demançeyê davêje
polîsekî... polîsê ku bi dehan guleyan berdide lê guleyên wî
ne li kesê direve dikevin ne jî li cam û derebeyên dikanên li
hember...
Paşê ew polîs û
polîsekî din berê xwe didin Minareya Çarling, ciyê ku ew kes ber
bi wê ve direvin, ciyê ku Tahir Elçi li wir... û paşê dîsa
guleyan berdidin. Polîsên li wir ji polîsekî nav xwe re dibêjin,
ji vir here... ew polîs ber bi cadeyê ve direve diçe. Polîsek
gazî dike, “çek bînin, çek.” Polîsekî din qîr dike aliyê
ku ew kesên ji cadeyê hatî ber bi wê ve reviyane, dibêje
“nereve”, paşê dibêje “bireve”.
Piştî temaşekirina
van vîdyoyan, ev pirs hate hişê min: Heke kamera ne di qeydê de
bûna?
Û paşê kuştina
Ugur Kaymaz hate hişê min, kuştina her du xortên li Diyadînê,
kuştina kesên ku piştî hatine kuştin çekek avêtine ber
cenazeyê wan û gotine “di pevçûnê de” hatine kuştin.
Heke kamera ne di
qeydê de bûna, gelo dûrî aqilan e ku manşetên çapemeniya wan
wisa bûna: Parêzerê PKKê di pevçûnê de hat kuştin!
Heke kamera ne di
qeydê de bûna, yan jî heke qeydên kameraya DÎHAyê nebûna?
30.11.2015, Amed
10/28/15
Bundle (OS X)
Examples of bundles that contain executable code include applications, frameworks, and plugins. This kind of bundle usually contains one file representing executable code, and files that represent resources such as nibs, templates, images, sounds, and other media. On some other systems, such as Microsoft Windows,
these resources are usually included directly in the executable file
itself at compile time. On older Macintoshes, a similar technique is
used, where additional metadata can be added to a file's resource fork. Similar in concept are the application directories used in RISC OS and on the ROX Desktop, and the RUNZ bundles in Super OS.
Examples of bundles that do not contain executable code include document packages (iWork documents) and media libraries (iPhoto Library).
Bundles are programmatically accessed with the NSBundle class in Cocoa, NeXTSTEP and GNUstep's Foundation frameworks, and with CFBundle in Core Foundation. The Uniform Type Identifier (UTI) for an Apple bundle is com.apple.bundle.[1]
https://en.wikipedia.org/wiki/Bundle_%28OS_X%29#OS_X_application_bundles
Examples of bundles that do not contain executable code include document packages (iWork documents) and media libraries (iPhoto Library).
Bundles are programmatically accessed with the NSBundle class in Cocoa, NeXTSTEP and GNUstep's Foundation frameworks, and with CFBundle in Core Foundation. The Uniform Type Identifier (UTI) for an Apple bundle is com.apple.bundle.[1]
https://en.wikipedia.org/wiki/Bundle_%28OS_X%29#OS_X_application_bundles
10/10/15
Kone û zîrek
KCK: Heta êrîş neyê kirin wê gerîlayên me di rewşa bêçalakîtiyê de bin
Ez KCKê ji ber vê biryara rast pîroz dikim.
Çîrok zelal e: Ji ber têkoşîna li dijî DAIŞê, PKK li cîhanê ber bi legalbûnê ve diçû; stêrka kurdan geş dibû.
Va ye ev legalbûna PKKê û geşbûna stêrka kurdan ji tirkan re bû derd.
Pêşî li Agiriyê û paşê li bajarên din ji bo provokasyonê leşkerên xwe şandin kuştinê. Armanca wan ew bû ku leşkerên xwe bi destê kurdan bidin kuştin ku îhtîmala legalbûba PKKê ji holê rakin.
Mixabin piştî kuştina her du polîsan li Serêkaniyê, tişta wan dixwest êdî pêk dihat.
Pir zelal e ku teqînên li Amedê û li Enqereyê jî ji bo heman armancê ne: dixwazin PKKê li xwe sor bikin, PKK êrîşê wan bike, leşker û polîsên wan bikuje û ew jî ji cîhanê re bêjin "PKK terorîst e".
Ya rast, ew sîvîlan jî bikujin -jixwe dikujin- li raya giştî ya cîhanê deng venade lê heke PKK di pevçûnekê de leşker yan polîsekî bikuje, dibe hahoya wan.
Loma divê kurd ji koneyan zîrektir bin û siyaseta xwe li gorî wê az bikin.
Ji ber vê yekê, piryara PKKê ku di heman roja bombeya li mîtînga aştiyê ya Enqereyê hat teqandin de ragihandiye gelekî di cî de ye.
http://anfkurdi.com/kurdistan/kck-heta-eris-neye-kirin-we-gerilayen-me-di-rewsa-becalakitiye-de-bin
9/7/15
Klavyeya Kurdî ji bo Mac OS X 10.7.5ê
Beriya demekê, min li ser komputera xwe Windows 10 saz kiribû û ji ber ku gelek malperên kurdî li Tirkiyeyê qedexe ne, min klavyeya kurdî ya Nefelê peyda nekiribû. Li ser vê, min ji xwe re klavyeyek çêkiribû û li ser bloga xwe belav kiribû.
Hin hevalên ku Mac bi kar tînin pirsa klavyeyeke ji bo Macê kir. Ya rast ji bo Macê hin klavyeyên kurdî hene lê daxwaza hêjayan ew bû ku wekî klavyeya min û ya Nefelê, li ser bingeha klavyeya tirkî be.
Piştî lêkolînan min karî ji bo Macê klavyeyeke kurdî ya li ser bingeha klavyeya tirkî çêkim û li ser komputereke Mac saz bikim ku niha ez vê nivîsê li ser Mac OS X 10.7.5ê bi klavyeya kurdî dinivîsim.
Fermo, klavyeya kurdî jê bar bikin û li ser Maca xwe saz bikin.
Ji bo sazkirinê, dosyeya klavyeyê ji zipê derxin û kopî bikin nav peldanka -Library/Keyboard Layouts
Heke ev peldank veşartî ye, vê kodê di termînalê de binivîse ku xuya bike:
defaults write com.apple.finder AppleShowAllFiles YES; killall -HUP Finder Piştî ku te dosyeya klavyeya kurdî kopî kir nav Library/Keyboard Layoutsê, komputerê ji nû ve bide destpêkirin. Paşê ji eyaran tercîhên klavyeyan veke û klavyeya kurdî tê de bibîne û hilbijêre.
Klavyeya kurdî wê li milê rastê-jorê xuya bike.
Di vê gavê de klavyeya kurdî li ser komputera min çalak nebû. Piştî ku min cara duyemîn ji nû ve da destpêkirin, çalak bû.
Heke bixwazî piştî ku hemû kar qediyan dosyeyan dîsa wekî berê veşartî bikî, di termînalê de vê kodê binivîse:
defaults write com.apple.finder AppleShowAllFiles NO; killall -HUP Finder 8/9/15
Ji bo Windows 10ê Klavyeya Kurdî
Silav gelî kurdînûsan.
Min do êvarê pergala Windows 10ê li komputera we bar kir. Piştî barkirinê, min xwest ku klavyeya kurdî jî lê bar bikim.
Ji salan ve ye ku ez bi klavyeya kurdî dinivîsim. Yanî ji bo nivîsandina her tîpeke kurdî, tîpeke klavyeyê bi kar tînim. (wekî di wêneyê xwarê de xuya dibe)
Carê dema min dixwest li ser komputerekê klavyeya kurdî saz bikim, min klavyeya kurdî ji malpera nefel.comê yan jî ji malpera wergerine.comê dadixist. Lê her du malper jî ji do ve li ba min venabin.
Ez li ser înternetê gelekî li klavyeya kurdî geriyam, lê min nedît. Li ser vê jî, min got ka ev vekoliim klavye çawa tên çêkirin.
Di dawiyê de min di malpera Windowsê de nivîs û bernameyeke alîkar dît. Û min ji xwe re û ji we re klavyeyeke kurdî çêkir. Min ev klavye li ser Windows 10ê saz kir, baş dixebite -niha pê dinivîsim.
Min klavye li ser bingeha klavyeya tirkî ya Q saz kir.
Hêvî dikim wê bi vê klavyeyê gelek nivîsên kurdî bên nivîsandin.
* Ji bo jêbarkirinê/daxistinê li ser vê bitikîne
09.08.2015, Amed
Min do êvarê pergala Windows 10ê li komputera we bar kir. Piştî barkirinê, min xwest ku klavyeya kurdî jî lê bar bikim.
Ji salan ve ye ku ez bi klavyeya kurdî dinivîsim. Yanî ji bo nivîsandina her tîpeke kurdî, tîpeke klavyeyê bi kar tînim. (wekî di wêneyê xwarê de xuya dibe)
Carê dema min dixwest li ser komputerekê klavyeya kurdî saz bikim, min klavyeya kurdî ji malpera nefel.comê yan jî ji malpera wergerine.comê dadixist. Lê her du malper jî ji do ve li ba min venabin.
Ez li ser înternetê gelekî li klavyeya kurdî geriyam, lê min nedît. Li ser vê jî, min got ka ev vekoliim klavye çawa tên çêkirin.
Di dawiyê de min di malpera Windowsê de nivîs û bernameyeke alîkar dît. Û min ji xwe re û ji we re klavyeyeke kurdî çêkir. Min ev klavye li ser Windows 10ê saz kir, baş dixebite -niha pê dinivîsim.
Min klavye li ser bingeha klavyeya tirkî ya Q saz kir.
Hêvî dikim wê bi vê klavyeyê gelek nivîsên kurdî bên nivîsandin.
* Ji bo jêbarkirinê/daxistinê li ser vê bitikîne
09.08.2015, Amed
7/29/15
Tirk naxwazin ne ku tenê dewleta wan
Belê, çareseriya pirsgirêka kurd tirk naxwazin, ne ku dewleta tirk. Yanî pirsgirêka kurd ne tenê ji ber dewleta tirk e, ji ber gelê tirk e.
Selahattin Demirtaş û Yalçin Akdogan derbarê "pêvajoya aştiyê" de axivîne.
Demirtaş di roportajekê de ji Ezgî Başaranê re gotiye "Erdogan piştî anketên li dû civîna li Dolmabahçeyê dîtiye ku dengên AKP dikevin û yên HDPê zêde dibin û gotiye, 'Madem ku tu fêdeya vê ji me re nîne em çima ketin nav vî karî?' û paşê gotinên li dijî pêvajooyê ji AKPê bilind bûne." (http://www.radikal.com.tr/yazarlar/ezgi_basaran/provokasyon_olmayacagini_bilsem_polislerin_cenazesine_gitmek_isterdim-1404954)
Yalçin Akdogan jî beşdarî bernameya "Edîtor" ya Ajansa Anadoluyê -ajansa fermî ya dewletê- bûye û gotiye "Tu yê dengan bistînî û tu yê bêjî werin vê problemê çareser bikin." (http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/siyaset/333227/Akdogan_surecin_niye_bu_hale_geldigini_itiraf_etti.html)
Tiştê ku ez ji van gotinan fêm dikim ev e ku dewleta tirk -ku piraniya endamên wê ji tirkan yan jî ji kesênku xwe tirk dizanin pê tê- ku niha di destê AKPê de ye dixwest ku pirsgirêka kurd heta radeyekê çareser bike. Yanî dixwest ku kurd di nav malên xwe de azad bin, li derve nîv azad bin lê li saziyên fermî yên dewletê "welatiyên tirk" bin.
Lê piştî ku AKPê/dewleta tirk di anketan de dît ku gelê tirk "azadiya li malê" jî ji kurdan re naxwaze, yanî piştî civîna li Dolmabahçeyê dengên AKPê kêm bûn, AKPê jî dawî li pêvajoya navborî anî.
Loma sedema pirsgirêka kurd pêşî gelê tirk e û paşê dewleta tirk e.
Heçî yên ji min bawer nakin fermo lêkolînekê bikin ka ew kesên li bajarên Enedolê kurdan lînç dikin endamên gelê tirk in yan jî karmendên dewleta tirk in.
Hûn ê bibînin ku ew kesên kurdên belangaz yên ji bo gezek nan çûne bajarên Enedolê lînç dikin endamên gelê tirk in, tirk in yan jî xwe tirk dizanin.
Selahattin Demirtaş û Yalçin Akdogan derbarê "pêvajoya aştiyê" de axivîne.
Demirtaş di roportajekê de ji Ezgî Başaranê re gotiye "Erdogan piştî anketên li dû civîna li Dolmabahçeyê dîtiye ku dengên AKP dikevin û yên HDPê zêde dibin û gotiye, 'Madem ku tu fêdeya vê ji me re nîne em çima ketin nav vî karî?' û paşê gotinên li dijî pêvajooyê ji AKPê bilind bûne." (http://www.radikal.com.tr/yazarlar/ezgi_basaran/provokasyon_olmayacagini_bilsem_polislerin_cenazesine_gitmek_isterdim-1404954)
Yalçin Akdogan jî beşdarî bernameya "Edîtor" ya Ajansa Anadoluyê -ajansa fermî ya dewletê- bûye û gotiye "Tu yê dengan bistînî û tu yê bêjî werin vê problemê çareser bikin." (http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/siyaset/333227/Akdogan_surecin_niye_bu_hale_geldigini_itiraf_etti.html)
Tiştê ku ez ji van gotinan fêm dikim ev e ku dewleta tirk -ku piraniya endamên wê ji tirkan yan jî ji kesênku xwe tirk dizanin pê tê- ku niha di destê AKPê de ye dixwest ku pirsgirêka kurd heta radeyekê çareser bike. Yanî dixwest ku kurd di nav malên xwe de azad bin, li derve nîv azad bin lê li saziyên fermî yên dewletê "welatiyên tirk" bin.
Lê piştî ku AKPê/dewleta tirk di anketan de dît ku gelê tirk "azadiya li malê" jî ji kurdan re naxwaze, yanî piştî civîna li Dolmabahçeyê dengên AKPê kêm bûn, AKPê jî dawî li pêvajoya navborî anî.
Loma sedema pirsgirêka kurd pêşî gelê tirk e û paşê dewleta tirk e.
Heçî yên ji min bawer nakin fermo lêkolînekê bikin ka ew kesên li bajarên Enedolê kurdan lînç dikin endamên gelê tirk in yan jî karmendên dewleta tirk in.
Hûn ê bibînin ku ew kesên kurdên belangaz yên ji bo gezek nan çûne bajarên Enedolê lînç dikin endamên gelê tirk in, tirk in yan jî xwe tirk dizanin.
7/24/15
Zor zane, zêr zane, mirovê jîr û zana zane
Belê ez jî zanim
ku gotina sernavê vê nivîsê di eslê xwe de ne wisa ye. Lê îro
gotina li halê me kurdan tê ev e.
Ne ku hinek bêjin
“çima tivinga dev bi mor li halê me nayê”?
Belê, piştî mora
li devê tivingê şikest, gelekî bi kêrî me kurdan hat. Wa ye li
Rojava diyar e. Lê jîrî û zanabûn ji her tiştî pêştir e.
Beriya nivîsê
dewam bikim, bêjim ku ev demeke dirêj e ku min tu gotar
nenivîsandine.Gelek caran gotin li cem mirov dicivin, dikî ku
binivîsî, lê ji ber ku gotina kurdî malê mirî ye, li ciyê xwe
ditevizî.
Lê îro li ser
nûçeyeke ku dibêje “kesekî di nav Dewleta Îslamî (DÎ) de
şerê kurdan kiriye û vegeriyaye Stenbolê, li Stenbolê hatiye
înfazkirin” min xwe mecbûr hîs kir ku binivîsim.
Bi raya min
înfazkirina li nav bajaran tiştekî gelekî xetere ye. Dibe ku yek
rabe bêje “dema endamekî DAÎŞê yê xwînxur bê kuştin kela
dilê min datîne”, lê divê herî baş kurd zanibin ku înfazên
li bajaran kêra dudev e.
Dibe ku hin kes, hêz
û partî -weki yön olperest- kewa dafikê bin yan jî ew dafik
bixwe bin. Lê heke rewş were asta “înfazkirina li bajaran”,
herî zêde wê kurd zirarê bibînin.
Heke rewş were asta
înfazan wê gelek şîrheram û dolheram bên kuştin lê wê bi
qasî wan mêrxas û egîd û dîsa bi qasî wan bêkes û bêguneh
jî bên kuştin.
Bi raya min, planek
ji planên ku ji bo têkbirina destkeftiyên kurdan hatiye danîn ev
e.
Heke bi sedan
xwînxwarên DAÎŞê li nav bajaran bên kuştin, gava bêgunehek
bêhemdî yan jî bi destê sîxur û ajanên di nav hêzên kurdan
de bê kuştin dinya hemû wê kurdan bide ber keviran. Ma ne endamê
MÎTê bû ku li Stenbolê molotof avêtibû otobusên navbajêr?
Paşê Erdogan her ku mîkrofon digirt destê xwe, digot “PKK li
bajaran otobusan dide ber molotofan û bêgunehan dikuje”.
Dewleta tirk bêbext
e. Dewleta tirk ew dewlet e ku bebik kuştin avêt stûyê PKKê,
dewleta tirk ew dewlet e Hîzbulkontra kuştin avêt stûyê PKKê,
dewleta tirk ew dewlet e gundî kuştin avêt stûyê PKKê, dewleta
tirk ew dewlet e leşkerên xwe kuştin avêt stûyê PKKê.
24.07.2015, Amed
Subscribe to:
Posts (Atom)





